قالب وردپرس

در بسکتبال

آسیب های ورزشی و توان بخشی در بسکتبال :

با افزایش علاقه به ورزش بسکتبال ، تشخیص و درمان صحیح آسیب های آن اهمیت بیشتری می یابد . آسیب های گزارش شده در همه گروههای سنی و همه سطوح مسابقات یکسان می باشد .
–  شایع ترین محل آسیب به ترتیب : اندام تحتانی ، اندام فوقانی و تنه .
–  شایع ترین نوع آسیب به ترتیب پیچ خوردگی مچ پا ، التهاب تاندون کشکک و پیچ خوردگی مهره های کمری
–  شایع ترین شکستگی به ترتیب : در کف یا مچ دست ، کف پا و انگشتان آن .
–  آسیب هایی که منجر به بیشترین زمان عدم حضور در بازی می شود : آسیب های زانو ، مچ دست ، کف دست و مچ پا می باشند .
آسیب مچ پا:
پیچ خوردگی مچ پا شایع ترین آسیب حاد و عضلانی ، اسکلتی در تمام سطوح بازی بسکتبال می باشد .
مکانیسم آسیب : شایع ترین آن چرخش کف پا به طرف داخل ، زمانی که یک بازیکن بر روی پای بازیکن دیگر ضربه وارد می کند .
در آسیب مداوم ، رباط های اطراف مچ پا نیز می تواند درگیر شوند . شلی مچ پا در حین چرخش کف پا به داخل دلالت بر آسیب رباط پاشنه ای – نازک نی و رباط قاپی – نازک نی می کند . برای تشخیص پیچ خوردگی مچ پا به داخل و یا به طرف خارج و بررسی شکستگی یا کندگی رباط معاینه و درخواست گرافی های لازم توسط پزشک ضروری است .
درمان اولیه :
شامل اصول Rice، استراحت (Rest ) یخ ( Ice ) فشار ( Compres) و بالا نگه داشتن عضو ( Elevation ) . آسیب خفیف درجه ۱یا ۲ . بستن باند یا باندکشی ، مصرف داروی ضدالتهاب ، ضداستروئیدی و استراحت .
زمانی که بازیکن عمل عضله مچ پا و نازک نی را به طور فعال انجام دهد ، تحمل وزن به طور کامل ، تقویت عضلات و به دنبال آن ورزش های کششی را می تواند شروع کند که اغلب بعد از چندین روز ، با استفاده از محافظ مچ پا یا بانداژ می توانند به بازی برگردند .
در آسیب شدید درجه ۳: گرفتن گچ به مدت ۳ هفته و در صورت وجود ناپایداری مزمن مچ پا بررسی پزشکی بیشتر مورد نیاز است .
پیشگیری : استفاده از محافظ مچ پا یا بستن باند معمولی در حین انجام تمرین و بازی .
آسیب زانو شامل :
۱- درد ناحیه پاتلوفمورال(کشککی-رانی)
۲- آسیب دیدگی  لیگامان و منیسک
۱.      درد ناحیه کشککی – رانی : به دو علت ایجاد شده :
–       قرار گیری نامناسب استخوان کشککی – رانی ناشی از اختلالات بیومکانیک اندام تحتانی
–      التهاب تاندون پاتلا: مزمن بوده و به سن ورزشکار، مدت زمان بازی، تعداد بازی های انجام شده بستگی دارد و درمان آن به صورت موضعی، استفاده از اولتراسوند، محافظ پاتلا(کشکک) و در موارد نادر جراحی است.
۲-    شایع ترین لیگامان درگیر، لیگامان طرفی داخلی زانو و سپس لیگامان صلیبی قدامی است.
–    آسیب رباط طرفی داخلی :
با درد در ناحیه داخلی خط مفصلی و اغلب با تجمع مختصر مایع همراه است و آسیب به سه درجه تقسیم شده : درمان پارگی درجه ۱ و ۲ : تحمل وزن در حدی که قابل تحمل باشد و درد اجازه بدهد ، استفاده از بریس ( محافظ ) درمان پارگی درجه ۳ : استفاده از بریس در زاویه خمیدگی زانو ۳۰-۲۰ درجه به مدت ۲ هفته
پیشگیری : استفاده از محافظ زانو برای چندین ماه اول بازگشت به بازی .
–    آسیب رباط متقاطع قدامی :
 ورزشکار احساس صدایی « تند و گویا » در زانو را به خاطر می آورد ؛ در معاینه اولیه تورم مختصر و درد موضعی در زانو دارد . در صورت برگشت به بازی ، دومین مرحله ناپایداری بروز می کند .
« در صورت شک به پارگی رباط متقاطع قدامی ، ورزشکار باید از انجام بازی منع شود تا ارزیابی لازم صورت گیرد . »
 درمان اولیه : یخ ، فشار ، بالا نگه داشتن عضو و اجازه تحمل وزن مختصر ، در پارگی خفیف ، استفاده از بریس و در صورت درگیری مینسک و یا آسیب ترکیبی رباطی ترمیم جراحی درمان انتخاب است .
در توان بخشی تأکید بر بازکردن مفصل زانو و عمل عضله چهارسررانی می باشد . خم کردن مفصل زانو در طی ۲-۱ هفته به تدریج امکان پذیر می گردد . با از بین رفتن درد و تورم حرکات با زنجیره بسته ( بالا رفتن از پله ، فشار پا ، … شروع می شود .
بازگشت به بازی در ورزشکار با آسیب رباط ها متقاطع قدامی بستگی به خود فرد ، علاقه وی ، زمان فصل و میزان فعالیتی که آسیب مجدد را ایجاد می کند دارد .
–    آسیب رباط متقاطع خلفی :
 در بسکتبال خیلی نادر است و مشکلات کمتری را ایجاد می نماید .
 
–   پارگی های مینسک :
 نسبتاً شایع و اغلب در اثر حرکات چرخشی زانو ایجاد می شود . در پارگی های کوچک بدون علامت و در پارگی های بزرگ درد در خط مفصلی و تجمع مایع افزایش یابنده دیده می شود .
درمان اولیه : یخ ، بالا نگه داشتن عضو و مصرف داروی ضدالتهابی – ضداستروئیدی برگشت ورزشکار به بازی بسته به هر فرد دارد زیرا امکان تبدیل پارگی قابل ترمیم وجود دارد . در پارگی مینسک از نوع ناپایدار ، کاندید ترمیم جراحی است و زمانی که بازیکن دامنه کامل حرکات را بدون تجمع مایع در مفصل و با ۸۰٪ قدرت طبیعی انجام دهد می تواند به بازی بازگردد و اگر علایم مکانیکی و تجمع مایع مکرر باشد از بازی منع می شود . توان بخشی پس از ترمیم مینسک بسته به هر فرد و نوع پارگی آن دارد .
آسیب عضلات ران شامل :
 
کوفتگی و کشیدگی ها
–    کوفتگی :
 کوفتگی عضله چهار سر شایع ترین آسیب ران است ، علائم آن درد موضعی در لمس ، اسپاسم و تورم می باشد . درمان اولیه : یخ درمانی به فواصل ۲۰ دقیقه و بانداژکشی . « ازماساژ عمقی عضله به طور حاد و تزریق موضعی استروئید باید اجتناب ورزید . » بازگشت به بازی زمانی است که دامنه حرکت کامل و بدون درد داشته باشد .
–    کشیدگی :
 آسیب عضله پشت ران در اثر انقباض شدید و با احساس درد شدید ناگهانی همراه است .
درمان اولیه : اصول Rice 
پیشگیری : گرم کردن و کشش عضلات به مدت زمان مناسب .
آسیب مهره های کمری  شامل :
کشیدگی ، ‍پیچ خوردگی ، کوفتگی و هرنی دیسک ، اسپوندیلولیز و اسپوندیلولیستزیس
–   کشیدگی :
 کشیدگی عضلات ناشی از فشار بیش از حد بر مهره های کمری است . درد موضعی ایجاد می کند.
درمان :
کاهش التهاب با درمان فیزیکی مانند فنوفورز ، اولتراسوند و مصرف داروی ضدالتهابی – ضداستروئیدی . پیشگیری : تقویت تدریجی عضلات مربوطه .
–   فتخ دیسک :
 در اثر فشار وارده بر دیسک به دلیل زمین خوردن یا بلند کردن جسم سنگین ایجاد شده ، علامت به صورت درد انتشاری زیر زانو با یا بدون درد ناحیه کمری .
درمان اولیه شامل استراحت از فعالیتهایی که ایجاد درد می کند ، انجام فعالیت های ورزشی با دامنه حرکت سبک انجام ورزش های کششی ، اولتراسوند وفنوفورز در چندین هفته اول مؤثر است . « از استراحت مطلق باید اجتناب ورزید . »
  اسپوندیلولیز :
 نقص در ناحیه بین مفصلی استخوان مهره ای است . در معاینه درد یک طرفه مهره های کمری و درمان استفاده از برایس است .
–   اسپوندیلولیستزی :
 مربوط به تغییرات دژنراتیو مهره های کمری است . در موارد خفیف محدود کردن فعالیت و در موارد شدید درمان جراحی است .
آسیب پا و انگشتان پا شامل :
پیچ خوردگی ، التهابات و شکستگی ها
–   پیچ خوردگی :
 شایع ترین آن مفصل بین استخوان های کف پا و انگشتان می باشد .
–   التهابات :
 التهاب فاسیای کف پا – در اثر عدم تعادل بیومکانیک در پاشنه و قسمت میانی پا ایجاد می شود .
درمان اغلب غیرجراحی ، به صورت استفاده از پد پاشنه و استفاده از اسپلینت در شب ، مصرف داروی ضدالتهابی – ضداستروئیدی ، تزریق استروئید در عمل اتصال فاسیا به برجستگی پاشنه است .
پیشگیری : کشش فاسیای کف پا و طناب پاشنه بر روی سطح معمولی . التهاب تاندون آشیل – شایع ترین حالت التهابی در پای بسکتبالیست هاست . به دونوع  می باشد :
–  نوع غیراتصالی :
 التهاب غلاف تاندون یا ضخیم و دردناک شدن تاندون و یا هر دو حالت
درمان : استفاده از گوه پاشنه ، داروهای ضدالتهابی – ماساژ یخ ، وسایل ارتوپدی در نهایت جراحی است .
–  نوع اتصالی :
 ناشی از اثر فشار موضعی کفش بازیکن می باشد .
درمان : بالا بردن پاشنه به همراه ورزش های کششی ، ارزیابی نوع کفش بسکتبالیست .
–   شکستگی ها :
 دو شکستگی شایع در بسکتبالیست ها شامل :
–  شکستگی جونز :
در اثر فشار غیرطبیعی وارده بر کنار خارجی پا . قسمت فوقانی محل اتصال پنجمین استخوان کف پا درگیرشده .
درمان : گرفتن گچ ساق کوتاه حدود ۷ هفته .
–  شکستگی تارسوناویکولار :
غیر شایع ولی ناتوان کننده ، بازیکن از درد ناحیه روی مچ پا و کنار داخلی آن شکایت دارد .
درمان : گرفتن گچ .
آسیب مچ دست و انگشتان شامل:
آسیب شست :
شایع ترین محل آسیب در کف دست و بیشتر به صورت پارگی رباط طرفی اولنار می باشد .
در اثر زمین خوردن بر روی کف دست و با انگشتان باز ایجاد می شود .
آسیب مفاصل بین استخوانهای کف دست و انگشتان ( MP ) :
آسیب به مفصل MP و به رباط طرفی به ویژه در انگشت کوچک و نشانه در بسکتبال شایع می باشد . در معاینه – لمس دردناک بر روی رباط داریم . درمان آسیب حاد : بی حرکت گردن مفصل در زاویه ۴۵ برای ۶ هفته سپس بانداژ برای ۳ هفته یا بیشتر .
 
آسیب انگشتان :
 آسیب مفصل بین انگشتی فوقانی ( PIP ) شایع است و به صورت دررفتگی ، پارگی تاندون و آسیب کپسول رباط می باشد .
درمان آسیب خفیف استفاده از اسپلینت و در آسیب شدید ترمیم جراحی است.
انگشت چکشی و دفورمیتی بوتوبنر از دیگر آسیب های مفاصل بین انگشتی است .
آسیب مچ :
 شایعترین آسیب جدی مچ شکستگی استخوان اسکافوئید است . در اثر افتادن روی زمین با کف دست و انگشتان باز ایجاد شده . علامت بالینی آن درد در قسمت خارجی مچ دست و درمان گرفتن گچ است .
آسیب شانه :
نسبتاً نادر است .
التهاب تاندون عضله گرداننده بازو :
 شایع ترین حالتی که نیازمند درمان است .
درمان : استراحت ، مصرف داروی ضدالتهاب ، ضداستروئیدی ، اولتراسوند ، تقویت و انعطاف پذیری عضلات .
پیشگیری : اجتناب از بلند کردن مکرر دست در بالای سر و دور کردن دست ها از بدن
ناپایداری شانه :
به صورت دررفتگی و نیمه دررفتگی در اثر دورکردن دست ها از بدن و گردش به خارج دست و متوقف کردن شوت بازیکن دیگر ایجاد می شود .
منبع:گروه پژوهشی مجتمع فیزیوتراپی ابوریحان