قالب وردپرس

اپی کندیلیت خارجی(tennis elbow)(توانبخشی)

درمان:

اهداف درمانی:

۱- نگهداری دامنه طبیعی و بدون درد

۲- نگهداری قدرت طبیعی و انعطاف پذیری

۳- جلوگیری از تشکیل بافت اسکار و کلاژن نابالغ

با کلیک بر روی تصویر به وضوح نمایش داده می شود.

با کلیک بر روی تصویر به وضوح نمایش داده می شود.

درمان در فاز حاد بیماری:

معمولا بیماران در مرحله مزمن مراجعه می کنند.در مرحله حاد درد در استراحت نیز وجود داشته و گاهی در حرکات مقاومتی درجاتی از اسپاسم بروز می کند.هدف اصلی و اولیه تسریع پیشرفت روند التهاب به سمت مزمن شدن  و کمک به برطرف نمودن التهاب حاد است.

کاهش درد و التهاب:

  • استفاده از پک های یخ چندبار در روز
  • استفاده از مدالیتی های ضد درد به ویژه HVPS

تجویز استراحت برای بیمار:

  • بهترین وسیله برای بی حرکتی و کاهش استرس به ناحیه،اسپلینت است.
  • اگر بیمار با علائم حاد مراجعه کند،بی حرکت کردن مچ دست و انگشتان(نه آرنج) بهترین انتخاب است.
  • در بسیار از افراد استفاده از یک Wrist Cock up ساده کفایت می کند.البته در مرحله حاد معمولا از Long Cock up (در وضعیت کوتاه عضلات)کوتاه مدت استفاده می شود.

$_35

  • بیمار باید درطول روز چندین بار اسپلینت را باز کرده و از استرچ ملایم و اکتیو در وضعیت فلکشن مچ دست،پروناسیون ساعد و اکستنشن آرنج استفاده نماید.سرعت استرچ باید بسیار آهسته باشد تا نیروی زیادی به بافت وارد نشود.
  • در این مرحله یکی از مشکل ترین و درعین حال مؤثرترین درمان ها، محدودکردن فعالیت های بیمار است.بیمار باید فعالیت هایی مثل grasp، pinch و حرکات ظریف انگشتان را محدود کند.
  •   درصورتی که بیمار فعالیت های قبلی خود را ادامه دهد، اثرات برنامه درمانی ازبین رفته و بافت تخریب می شود.
  • درصورتی که بیمار برنامه درمانی را رعایت کند، در کمتر از ۳-۵روز به مرحله مزمن وارد می شود.

درمان در فاز مزمن بیماری:

علائم مزمن شدن عارضه:

۱- موضعی شدن درد در ناحیه

۲- فقدان درد در وضعیت استراحت

کاهش درد و التهاب:

  • استفاده از پک های یخ یا گرم
  • استفاده از مدالیتی ها مثل دیادینامیک و TENS
  • استفاده از داروهای NSAID(داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی)
  • تجویز استراحت و محدودکردن فعالیت های بیمار
  • استفاده از اولتراسوند که در مرحله مزمن بهتر است تحت استرچ اعمال شود(مچ دست تا دامنه بدون درد در فلکشن و انحراف به سمت اولنا قرار گرفته و سپس از اولتراسوند(US) برروی اپی کوندیل خارجلی استفاده شود.
  • استفاده از تکنیک های افزایش تسریع پروسه التهاب و ترمیم بافتی
  • استفاده از ماساژ فریکشن عرضی عمقی: این ماساژ اثر مکانیکال و افزایش جریان خون(hyperemia) دارد.اثر مکانیکال آن در جهت دهی بافت های نابالغ بسیار مؤثر است.
  • روش انجام ماساژ: دست در وضعیت استرچ تاندون و فشار از کم به زیاد و از محیط به مرکز پیشرفت می کند.

بازگرداندن قدرت و حرکت:

تقویت عضلانی:

۱- بیمار هنگامی  می تواند به فعالیت های قبلی خود برگردد که علائم عارضه بهبود یافته و در حرکات کششی و مقاومتی دردی نداشته باشد.

۲- بازگشت به فعالیت های قبلی ،قبل از رسیدن به سطح مناسبی از extensibility ممنوع می باشد

۳- تمرینات تقویتی شامل تمرینات ایزومتریک ، ایزوتونیک ،  ایزوکینتیک و ایزوفلکس است.

۴- معمولا در تقویت ابتدا از تمرینات ایزومتریک سپس به سمت انقباض کانسنتریک و در پایان اکسنتریک پیشرفت داده می شود.

۵- حداکثر تقویت باانقباض اکسنتریک به دست می آید که دراین عارضه از اهمیت زیادی برخوردار است

۶- در تنیس البو تقویت برای عضلات اکستنسور مچ دست انجام می گیرد؛ چون این عضلات درمعرض آتروفی ناشی از مهار رفلکسی و عدم استفاده هستند.

 تمرینات قدرتی

روی صندلی بنشینید، ساعد دست را روی ران قرار دهید یک دمبل سبک ۱کیلوئی در دست بگیرید و آنرا به طرف بالا تا آنجا که می توانید بکشید، ۳ثانیه نگاه دارید (کف دست رو به بالا ) همین حرکت با کف دست رو به پائین انجام دهید.
h9991567_001h9991357_002 (1)

تمرینات isoflex :

از هردو انقباض کانسنتریک و اکسنتریک استفاده می شود و مقاومت توسط یک طناب الاستیک ایجاد می شود.

تسهیل موبیلیتی(تمرینات کششی):

۱- برای این کار از استرچ(کشش) آرام و ملایم استفاده می شود

۲- استرچ باید بدون درد باشد.اگر بیمار درمحل ضایعه درد گزارش کرد بیانگر شدت زیاد استرچ است

۳- استرچ ابتدا از مفاصل کوچک شروع می شود

۴- استرچ را فقط برروی عضلات موردنظر متمرکز کرده؛مثلا فقط عضلات مچ دست را تحت استرچ قرار می دهیم

۵- نباید از حرکات همزمان در چند مفصل استفاده کرد

۶- هنگامی استرچ مؤثر است که فرد بتواند فلکشن انگشتان را با فلکشن و انحراف به اولنار مچ دست به طور همزمان و بدون درد انجام دهد.

وضعیت استرچ: اکستنشن آرنج، پروناسیون ساعد، انحراف به اولنار مچ دست درحالی که مچ و انگشتان نیز در فلکشن هستند.

تمرینات کششی نقش مهمی در درمان این سندرم دارد و باید دربرنامه توانبخشی این بیماران لحاظ شود. یکسری از تمرین ها عبارتنداز:

تمرینات کششی ملایم
 شامل خم کردن مچ دست به پایین وبالا و چرخش دادن که دراین حالت آرنج باید کاملا باز باشد ونه در حالت خمیده تا حداکثر کشش برعضلات اعمال شود .هر کششی به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه ادامه می یابد و با ۵ تا ۱۰ تکرار برای هر کشش ، روزی دوبار انجام  می شود . از کشش شدید خودداری کنید و نگذارید که به مرحله درد برسد چون علائم بیماری را تشدید میکند.
۱- اکستنشن یا خم کردن مچ روبه بالا همراه با یک وزنه یک پوندی و کف دست بطرف زمین (پرونیشن) . ساعد روی میز یا روی زانو قرارداده میشود تا حرکت صرفا در مچ انجام شود . مچ دست به آرامی بطرف بالا (انقباض کانسنتریک ) وپایین (انقباض اکسنتریک )
۲- خم کردن مچ با همان وزنه ودر همان پوزیشن حرکت فلکشن مچ انجام میشود دست در وضعیت سوپینیشن است
۳- سوپینیشن وپرونیشن (چرخاندن در محور طولی) با دردست گرفتن یک وسیله مانند چکش یا آچار یا امثال آن
۴- اکستنشن انگشتان(خم کردن روبه بالا)با استفاده از یک نوار الاستیکی مانند شکل بطور مقاومتی انجام میشود ۲۵ بار انگشتان را باز کنید میتوان یک نوار اضافی هم به کاربرد تا مقاومت بیشتر شود
۵- خم کردن انگشتان با استفاده از یک توپ الاستیکی انجام می شود و تکرار آن هم ۲۵تا است. کلیه تمرین ها باید بدون درد انجام شوند و با شروع درد، تمرین را باید متوقف کرد.بعد از تمرین به مدت ۵ دقیقه محل آسیب را با قطعه یخ ماساژ دهید.
h1
تمرینات کششی عادی
– یک دست را مستقیم به جلو دراز کنید ، با دست دیگر سر انگشتان دست دراز شده را به آرامی رو به عقب بکشید .۲۰ -۳۰ ثانیه نگاه دارید .هر کدام ۳ دفعه تکرار
– یک دست را مستقیم به جلو دراز کنید ، با دست دیگر مچ دست را به بالا کشیده و بعد رو به پائین خم کنید .هر با ر ۲۰- ۳۰ ثانیه نگاه دارید .هرکدام ۳ دفعه تکرار

اصلاح و تغییر فعالیت ها:

  • شروع فعالیت های grasping و تکراری مثل تنیس و همچنین استفاده مکرر از چکش مشروط به کاهش درد حین اکستنشن ایزومتریک مچ دست و یا استرچ پاسیو تاندون های اکستنسور مچ دست می باشد.
  • بازگشت مجدد به فعالیت ها باید به صورت تدریجی و با استفاده از یک حمایت کننده در ناحیه درگیر صورت گیرد
  • برای حمایت می توان از بریس استفاده کرد تا استرس کمتری در محل اتصال تاندون به استخوان وارد شود و مانع از انقباض شدید در عضلات ناحیه می شود
  • در تنیس بازان انجام صحیح ورزش و استفاده مناسب از راکت می تواند احتمال بروز آسیب را به حداقل برساند
  • برای کاهش احتمال آسیب ها در حین ورزش تنیس می توان به نکات زیر توجه کرد:

۱- از ضربات مرکزی به توپ استفاده نمود

۲- قطر دسته راکت را افزایش داد

۳- سیم های راکت از نوع سفت انتخاب نشود

۴- انعطاف پذیری بدنه راکت مناسب باشد

۵- عضلات اکستنسور مچ دست از قدرت کافی برخوردار باشند

نکته: جهت افزایش مقاومت تاندون دربرابر نیروهای کششی می توان:

  • پیش از شروع ورزش عضلات را تحت استرچ قرار داد
  • قبل از شروع ورزش چند دقیقه از ماساژ فریکشن برروی تاندون استفاده کرد

استفاده از داروهای ضدالتهاب موضعی:

این داروها بیشتر برای بیماران با عارضه تاندونیت استفاده می شود و برروند پاتولوژیک و علت بیماری بی تأثیر هستند

درمان جراحی:

درصورتی که بیمار بعداز گذشت یک سال از درمان کانسرواتیو درد پایداری را گزارش کند،از درمان جراحی استفاده می شود.جراحی به منظور آزاد کردن و Realignment  تاندون، بررسی فضای محتوی بافت ترمیمی، برداشتن اپی کوندیل خارجی استخوان بازو، ترمیم پارگی تاندون و جا به جا نمودن محل اتصال تاندون به قسمت پروگزیمال تر انجام می گیرد.

مدیریت بیماری (باید ونباید ها ):

همانطور که بیان شد ﺑﮫﺘﺮﻳﻦ راه ﭘﯿﺸﮕﯿﺮی ﺗﻐﯿﯿﺮ عادات کاری و روﻧﺪ زﻧﺪﮔﻲ اﺳﺖ. ﻧﺒﺎﻳﺪ از ﺗﺎﻧﺪون ھﺎ و ﻣﻔﺼﻞ ھﺎ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻛﺎر ﮐﺸﯿﺪ. در صورت احساس اندک خستگی در عضلات ساعد حین کار کردن باید با ساتراحت دادن وماساژ محل خستگی از بروز آسیب بافتی جلوگیری نمود. در صورت بروز سوزش والتهاب استفاده از کمپرس متناوب یخ (یخ را داخل کیسه ریخته ودر لای حوله قرار داده و بسته به طاقت خود ۱۰تا ۲۰ ثانیه روی ضایعه نگهدارید) . ﺑﮫﺘﺮ اﺳﺖ ﺧﺎﻧﻢ ھﺎ در اﻧﺠﺎم ﮐﺎرھﺎی ﺧﺎﻧﻪ خصوصا آشپزخانه و نظافت از وﺳﺎﻳﻞ ﮐﻤﮑﻲ استاندارد و دارای اهرم اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪتا فشار کمتری به عضلات وارد شود.در زﻣﺎن ﺧﺮﻳﺪ از ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدن اﺟﺴﺎم ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺧﻮدداری ﮐﻨﻨﺪ و از ﺳﺒﺪھﺎی ﭼﺮﺧﺪار اﺳﺘﻔﺎده شود و یا در زمان حمل ونقل کالا، کیسه های بار را به نوبت بین دستها جابجا کرده وقبل از خسته شدن ،کیسه ها را در فواصل منظم روی زمین بگذارند تا عضلات وبافت های اطراف آنهابافت، استراحت کافی داشته باشند.
باورهای غلط:
الف- این درد اختلال دررفتگی وپیچ خوردن مفصل است وباید جا اندازی شود؟
خیر،هیچگونه آسیب ناشی از دررفتگی در این ضایعه وجود ندارد و جانداختن ترفندی از سوی افراد سود جوست .البته این درصورتی است که از بین تمام علل درد ارنج این ضایعه بدرستی تشخیص داده شده باشد.
ب- درد های این ناحیه از آرنج ناشی از اپی کندیلیت است؟
خیر،علل بسیار متنوعی برای ایجاد ضایعه ودرد والتهاب در اطراف ارنج وجود دارد از قبیل بورسیت آرنج، جسم خارجی در داخل مفصل، نروپاتی عصب اولنا ومدین ورادیال شکستگی مختصر استخوان رادیال ساعددست،تاندونیت عضله سه سر و توده ها و استئومیلیت استخوان آرنج،،ارتروز مفصل.
آخرین دستاوردهای علمی درزمینه بیماری
پی آر پی : درچندسال اخیر بهره گیری از روش پی آرپی در بازسازی ضایعات اسکلتی –عضلانی مورد توجه قرار گرفته است. این روش از طریق استفاده از اجزای خون بیمار و جداسازی و خالص سازی پلاکت های خون و تزریق مجدد ان در محل ضایعه دیده است . بصورتیکه عوامل رشد بافتی که در پلاکت های غنی و جداشده موجود است را در بازسازی بافت آزرده دخیل می دانند. با توجه به اینکه در این روش از مواد بیحس کنندنمی توان بهره جست چنین تزریق هایی تا حدودی درد آور بوده و کمتر در مورد این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد.
به امید موفقیت و بهبودی روزافزون شما
گروه پژوهشی ابوریحان